Nieuws

Gilbert van Schoonbeke kocht in 1547 het uitgestrekte landgoed Ter Beke ten zuiden van de stad. Hij verkavelde dit goed, een grootschalige ingreep die uniek was in zijn soort. Op de percelen van de nieuwe residentiële wijk bouwden de kopers speelhoven, sommige eerder bescheiden van aard, andere luxueus van opzet. De nieuw aangelegde dreven werden omzoomd met eiken en lindebomen. De Lange Lei of de Markgravelei schonk de naam aan deze omgeving: het Leikwartier. In 1584 werden de woningen neergehaald, omdat ze binnen het schootsveld van de citadel lagen. Ook de bomen gingen tegen de vlakte.
In deze lezing schetst Jan Muylle een weliswaar fragmentarisch, maar toch coherent beeld van het aangename leven in het Leikwartier. Eerst worden de belangrijkste hoven en hun eigenaars gelokaliseerd. Vervolgens worden hun activiteiten en bekommernissen omschreven. Deze kunnen worden gebundeld rond de thema’s wandelen en converseren, sport en spel, kunst en cultuur. De schaarse gegevens leren dat de belangrijkste eigenaars behoorden tot een sociale groep met gemeenschappelijke financieel-zakelijke en familiale belangen. Zij koesterden gelijklopende sociale en culturele ambities. In dit netwerk circuleerden schilderijen van o.a. Pieter Bruegel.